Баткен облусу бир немиштүү убакыт бою экономикалык изоляцияга жакын абалда болгон. Кыргызстандын башка аймактары менен транспорттук байланышы начар, Тажикстан жана Өзбекстан менен чек ара боюнча чыр-чатактар, социалдык көйгөйлөрдүн кесемин жана жергиликтүү бийликтердин аларды чече албай турганы облустук өнүгүүнү 30 жыл бою тоскоолдогон.
Бул мезгилде өлкөнүн батыш бөлүгүндөгү бардык заводдор жана фабрикалар жабылып, кен жана рудниктер таштандылып калган. Натыйжада, калкынын олуттук бөлүгү өз жерлеринен кетип, акча табуу үчүн чет өлкөлөргө жөнөгөн. Ошол мезгилде жашоо үчүн башка мүмкүнчүлүктөр өтө аз болгон.
